Bin & Particle Dictionary

Każda inna strona w tej sekcji uczy cię, jak coś zrobić. Ta jest na moment, w którym przewijasz dump .py, trafiasz na właściwość, której nigdy nie widziałeś, i po prostu chcesz wiedzieć, czym jest i gdzie się znajduje.

Wpisy są pogrupowane według klasy, która je posiada, bo w binie ta sama nazwa może pojawić się na więcej niż jednej klasie, a to, w której akurat jesteś, decyduje o tym, co wartość robi.

Jak czytać bin

Bin VFX to drzewo. Kręgosłup wygląda tak:

VfxSystemDefinitionData              jeden kompletny efekt, np. recall albo Q
└── complexEmitterDefinitionData     lista emiterów należących do systemu
    └── VfxEmitterDefinitionData     jeden emiter: smuga, błysk, iskry
        ├── primitive                to, co rysuje każda cząstka
        └── wskaźniki *Definition    erozja, paleta, dystorsja, dzieci, ...

VfxSystemDefinitionData jest kontenerem. Właściwość, która nie znajduje się w systemie odtwarzanym podczas umiejętności, nie pojawi się podczas tej umiejętności.

Emiter to miejsce, gdzie spędzasz najwięcej czasu. Sam nosi 135 zarejestrowanych pól i podwiesza kilkanaście opcjonalnych obiektów sub-definicji na wskaźnikach. Pusty wskaźnik oznacza, że cała ta funkcja jest wyłączona, dlatego usunięcie bloku często jest właściwym sposobem na wyłączenie czegoś.

Opakowania wartości

Właściwości liczbowe są zwykle opakowane, żeby silnik mógł trzymać je stałe albo je zmieniać:

rate: embed = ValueFloat {
    constantValue: f32 = 20
}

Opakowania to ValueFloat, ValueColor, ValueVector2 i ValueVector3. Każde zawiera constantValue plus opcjonalny wskaźnik dynamics. To dwa osobne pola, nie dwa zapisy tego samego pola: stała jest zawsze, a dynamics to dodatkowy obiekt podwieszony pod nią.

Właściwości narodzin i ich partnerzy na czas życia

Wiele właściwości występuje parami. Ta z birth* jest wyliczana raz, w momencie pojawienia się cząstki. Jej partner bez przedrostka działa przez całe życie cząstki i jest mnożony z wartością narodzin, a nie zastępuje jej.

Jeśli wartość wygląda źle, a zapisana jest tylko jedna połowa pary, sprawdź drugą, zanim cokolwiek zmienisz.

Jednostki

Obroty i prędkości obrotowe są w stopniach i stopniach na sekundę. Czasy życia, okresy i opóźnienia są w sekundach. Prędkości przewijania UV są w UV na sekundę, a obrót UV w stopniach. Kanały koloru idą od 0 do 1.

Losowanie i przyrostek 0

Kilka właściwości narodzin kończy się na 0, jak birthScale0 i birthRotation0. To pozostałość po nazewnictwie, nie para minimum-maksimum. Na obecnej klasie emitera nie ma odpowiadającego birthScale1. Zmienność per cząstka pochodzi z probabilityTables, jak wyżej.

Bajty flag

Wiele wartości logicznych nie jest osobnymi polami. To pojedyncze bity upakowane we wspólne bajty flag na emiterze. Narzędzia tekstowe pokazują je pojedynczo jako flag, więc zapisujesz je po kolei, ale żyją po cztery lub osiem w bajcie. Pełna lista jest w Flagi emitera.

Poziom systemu

VfxSystemDefinitionData, najbardziej zewnętrzny kontener. 33 zarejestrowane pola na patchu 16.16.

Emiter: tożsamość i czas życia

VfxEmitterDefinitionData. Wszystko od tego miejsca do Flagi emitera jest na tej klasie, chyba że wiersz mówi inaczej.

Jak importance odsiewa

importance jest sprawdzane względem ustawienia Jakość efektów gracza, gdy system buduje swoje emitery. To kategoria, nie skala, a dwie z wartości zachowują się inaczej, niż sugeruje nazwa.

Więc 0 do 3 rosną priorytetem, a 3 jest krytyczne dla rozgrywki i nigdy nie jest odsiewane. 4 to zamiennik niskiej jakości pokazywany tylko na niskich ustawieniach, a 5 odwrotnie, pokazywany dopiero od Średniej w górę. Sparowanie emitera 4 z emiterem 5 to sposób, w jaki jeden efekt dostarcza dwie swoje wersje.

Cztery inne rzeczy decydują, czy emiter w ogóle istnieje: disabled, colorblindVisibility, ChanceToNotExist oraz bit 0x800 we flags systemu, który usuwa wszystko poza importance 3 i 4.

rate, lifetime, particleLifetime i particleLinger są pokazane ze zrzutami ekranu na stronie Emitter Library.

Emiter: emisja i czas

Emiter: umiejscowienie i orientacja

Emiter: właściwości narodzin

Stan, jaki cząstka dostaje w chwili pojawienia się. Wszystko o nazwie birth* to warunek początkowy, a nie ciągły.

Każda z nich ma rodzeństwo flex* (flexBirthVelocity, flexBirthUVOffset, flexScaleBirthScale i tak dalej), które ją nadpisuje, gdy podana jest wartość flex.

Emiter: ruch przez czas życia

Tam gdzie birth* ustawia stan startowy, te działają dalej.

Emiter: kolor

Czytanie wartości RGBA

birthColor: embed = ValueColor {
    constantValue: vec4 = { 1, 0.7059, 0, 1 }
}

Kanały idą od 0 do 1, a nie od 0 do 255. Żeby przeliczyć, podziel przez 255. Kanał zielony powyżej to 180, a 180 / 255 daje 0.7059.

Czwarta wartość to alfa, gdzie 0 jest całkowicie przezroczyste, a 1 całkowicie nieprzezroczyste.

Do przekolorowywania w praktyce Quartz liczy za ciebie.

Emiter: tekstura i UV

Emiter: stan renderowania

Wartości blendMode

Są stałe i takie same dla każdego prymitywu. Każdy tryb wybiera źródłowy i docelowy współczynnik mieszania oraz operację mieszania.

Jak czytać tę tabelę w praktyce:

• 0 i 4 to tryby addytywne. Czerń nic nie wnosi, więc to te, które bezpiecznie przekolorować w stronę czerni.
• 1 to standardowe mieszanie alfa, najbliższe temu, co nazwiesz „normalnym”.
• 2 przyciemnia, bo mnoży przez odwrotność koloru źródłowego.
• 3 to tryb nieprzezroczysty. Jedyny, który zapisuje głębię, i jedyny, który w ogóle nie miesza.
• 6 i 7 biorą minimum albo maksimum ze źródła i celu zamiast dodawać.

Flagi emitera

Cztery bajty na emiterze, każdy niosący do ośmiu nazwanych bitów. Narzędzia tekstowe pokazują je pojedynczo jako flag.

Prymitywy

primitive to wskaźnik decydujący o tym, co rysuje każda cząstka. Pozostawienie go pustym daje domyślny billboardowy quad zwrócony do kamery.

Pola mesha

Prymitywy mesh niosą VfxMeshDefinitionData w mMesh. Zwróć uwagę na przedrostki m: nie pisze się ich tak jak własnych pól emitera.

Prymitywy mesh niosą też AlignPitchToCamera i AlignYawToCamera na VfxPrimitiveMeshBase.

Typy plików mesh

Para .skn i .skl w folderze cząstek oznacza animowany mesh. Patrz Meshes as Particles.

Smuga i wstęga

VfxPrimitiveTrailBase niesie VfxTrailDefinitionData w mTrail:

VfxRibbonDefinitionData niesie birthTilingSize jako ValueVector2.

Klasy sub-definicji

Każda z nich wisi na wskaźniku na emiterze. Pusty oznacza, że funkcja jest całkowicie wyłączona.

Texture mult

VfxTextureMultDefinitionData. Druga tekstura mnożona przez bazową, ta sama idea co Multiply w edytorze grafiki. Pole textureMult emitera wskazuje na ten obiekt, a właściwa nazwa pliku to string textureMult w jego wnętrzu.

Jej bajt flag niesie uvScrollAlphaMult, uvScrollClampMult, TextureMultFilpU, TextureMultFilpV i isRandomStartFrameMult. Te dwa naprawdę są tak zapisane w silniku, więc szukaj „Filp”, a nie „Flip”, kiedy będziesz ich szukał.

Paleta

VfxPaletteDefinitionData. Koloruje cząstki, próbkując teksturę gradientu zamiast używać płaskiej wartości.

Erozja alfa

VfxAlphaErosionDefinitionData. Rozpuszcza cząstkę za pomocą mapy. Tak zbudowany jest praktycznie każdy efekt wypalania się albo wycierania.

Mapa erozji jest zwykle w odcieniach szarości, gdzie biel eroduje pierwsza, a czerń ostatnia. Mapy wielokanałowe niosą niezależny wzór na każdy kanał koloru, a erosionMapChannelMixer wybiera między nimi.

Dystorsja

VfxDistortionDefinitionData. Zniekształca to, co jest narysowane za cząstką. Fale uderzeniowe i drgania powietrza.

Odbicie i fresnel

VfxReflectionDefinitionData. Blok obwódki świetlnej i odbicia. fresnel mieszka tutaj, nie na emiterze.

Soft particles

VfxSoftParticleDefinitionData. Zmiękcza ostry szew tam, gdzie cząstka przecina geometrię.

Jest jeszcze piąty bajt trybu wybierający, które z dwóch wygaszeń działa. Pusty wskaźnik softParticleParams wyłącza funkcję całkowicie i nie ma osobnego pola włącz/wyłącz.

Linger

VfxLingerDefinitionData. Zmienia cząstkę podczas fazy utrzymywania, zamiast tylko opóźniać jej usunięcie.

Każda ma odpowiadającą flagę Use*: UseLingerRotation, UseLingerScale, UseKeyedLingerVelocity, UseKeyedLingerAcceleration, UseKeyedLingerDrag i UseSeparateLingerColor. Ustawienie wartości bez jej flagi nic nie daje.

Materiały i drivery

VfxMaterialDefinitionData trzyma link Material i mapę materialDrivers. Drivery animują parametr materiału, zamiast trzymać go stałym.

Do pracy z glowem i toon shaderem patrz Static Materials.

Pola sił

VfxFieldCollectionDefinitionData, osiągane przez fieldCollectionDefinition emitera. Tam gdzie birthVelocity wprawia cząstkę w ruch, pole działa na nią dalej.

Kształty emisji

SpawnShape wskazuje na IVfxShape.

VfxEmissionMeshData obsługuje pojawianie się z mesha, z meshName, skeletonName, AnimationName, meshScale, maxJointWeights, Submeshes i useSurfaceNormalForBirthPhysics.

Cząstki potomne

VfxChildParticleSetDefinitionData, osiągane przez childParticleSetDefinition emitera. Tak smuga sypie iskrami, a eksplozja rozrzuca odłamki.

VfxChildIdentifier trzyma effect (link), effectKey (hash) i effectName (string).

VfxParentInheritanceParams trzyma Mode i RelativeOffset. To przesunięcie jest pełnoprawnym kanałem względem rodzica, osobnym od własnego EmitterPosition dziecka.

Częstym wzorcem jest emiter rodzicielski na VfxPrimitiveNonRenderable: nic nie rysuje i istnieje wyłącznie po to, by rozmieścić swoje dzieci.

Model komponentowy legacy

Starsze efekty używają drugiego, komponentowego modelu emitera, wciąż dostarczanego w silniku. Spotkasz go przy championach z długim stażem. Jest tu udokumentowany po to, żebyś go rozpoznał, a nie po to, żebyś pisał w nim nowe rzeczy.

Wiele nazw pojawia się na obu modelach. blendMode, texture, bindWeight, birthVelocity, particleLifetime i inne istnieją na nowoczesnym emiterze oraz na komponencie legacy, pod innymi offsetami. Gdy wartość zdaje się nie działać, sprawdź, który z dwóch faktycznie edytujesz.

Trzy nazwy istnieją wyłącznie na modelu legacy:

VfxEmitterLegacySimple niesie też birthScale, scale, birthRotation, birthRotationalVelocity, rotation, scaleBias, orientation, fixedOrbitType, hasFixedOrbit i scaleUpFromOrigin. Zwróć uwagę na birthScale i birthRotation bez przyrostka, w odróżnieniu od birthScale0 i birthRotation0 na nowoczesnym emiterze.

Wskaźnik LegacySimple to to, czego używają emitery z listy simpleEmitterDefinitionData systemu. Jeśli system wypełnia tę listę zamiast complexEmitterDefinitionData, to właśnie ten blok czytają jego emitery.

Właściwości, które emiter utracił

Cztery właściwości emitera zostały wycofane i pojawią się już tylko w starych binach albo starej dokumentacji.

assetCategory została usunięta z VfxSystemDefinitionData w patchu 14.15.

Rzeczy, które łatwo źle zrozumieć

Krótka lista błędnych odczytów, które kosztują najwięcej czasu.

Nazwy i typy na tej stronie zostały odczytane z układu klas zarejestrowanego przez silnik dla patcha 16.16. Jeśli jakiejś właściwości brakuje albo opis jest błędny, warto to poprawić: patrz Jak współtworzyć.