Doczepianie VFX do animacji

Trwałe warunki efektów obsługują stany, które trwają. Eventy animacji obsługują momenty: postawienie stopy, błysk wystrzału, broń pojawiającą się w klatce 20. Ta strona pokazuje, jak odpalać takie rzeczy z klipu animacji.

Potrzebne narzędzia

Gdzie znajdują się eventy

W binie animacji każdy klip to AtomicClipData, a każdy klip niesie mEventDataMap. Wszystko z tej strony ląduje właśnie tam.

AtomicClipData {
    mAnimationResourceData: AnimationResourceData {
        mAnimationFilePath: string = "ASSETS/.../YourChamp_Attack1.anm"
    }
    mEventDataMap: map[hash,pointer] = {
        "MyEvent" = ParticleEventData { ... }
    }
}

Prawie całą robotę robią cztery typy eventów: partikle, widoczność submeshy, dźwięki i przypinanie kości.

Odpalanie partikla

"Jetpack_Blast" = ParticleEventData {
    mEffectKey: hash = "Jetpack_Blast"
    mParticleEventDataPairList: list[embed] = {
        ParticleEventDataPair { mBoneName: hash = "L_Vent_Buffbone" }
    }
    mStartFrame: f32 = 16
    mIsLoop: bool = true
    mIsKillEvent: bool = true
}

Pola, które mają znaczenie:

mName w evencie to dowolny identyfikator, może być czymkolwiek.

Uwaga: mBoneName ma typ hash, ale nazwę kości możesz wpisać zwykłym tekstem, a Ritobin sam ją zhashuje.

Klucz efektu musi być zarejestrowany

mEffectKey sam z siebie nic nie robi. Musi pojawić się po lewej stronie wpisu w mResourceResolver w binie skina:

"Rocks_Wheel1" = "Characters/Fiora/Skins/Skin0/Particles/Fiora_Ground_1"

Po lewej jest klucz, który wymyśliłeś, po prawej prawdziwy system. Wpisanie tego samego tekstu po obu stronach to błąd, który ludzie popełniają bez przerwy. Jeśli klucza nie ma w resolverze, nic się nie odtworzy i nie zobaczysz żadnego błędu.

Wpis w resolverze może leżeć w dowolnym miejscu binu, więc go wyszukaj, zamiast zakładać, że jest na końcu. Bin może też mieć więcej niż jeden resolver. Jeśli zaktualizujesz tylko pierwszy, skin skończy zupełnie bez efektów.

Efekty dwupunktowe

Dodanie mTargetBoneName obok mBoneName daje efektowi dwie kotwice:

ParticleEventDataPair {
    mBoneName:       hash = "L_Buffbone_Glb_Hand_Loc"
    mTargetBoneName: hash = "C_Buffbone_Glb_Chest_Loc"
}

Każdy efekt Riotu z emitterem typu tether można w ten sposób przepiąć: między dowolną kość rzucającego a dowolny punkt na celu. Poprowadź tether kradnący duszę od dłoni rzucającego do klatki piersiowej ofiary, a wygląda to, jakbyś coś z niej wyciągał.

To tani sposób na udawanie mechaniki, bo zachowanie bohatera w ogóle się nie zmienia.

Uwaga: To nie zamieni efektu stojącego w miejscu w lecący. Jeśli efekt nie jest pociskiem, ani mTargetBoneName, ani mIsDetachable go nie rozpędzą. Zostaniesz z czymś skurczonym i przyklejonym do dłoni. Zrobienie pocisku to edycja binu bohatera, a nie eventu animacji.

Paruj efekt z tym, co go wyłącza

Najbardziej przydatny nawyk na tej stronie. Kiedy jeden klip ma włączać efekt, a inny go wyłączać, paruj je kluczem, a nie klatką.

Nadaj obu eventom ten sam klucz eventu i dwa różne klucze efektu:

• Efekt „włączający” na każdym klipie, który ma go uruchomić, z mIsKillEvent: true
• Efekt „wyłączający” na każdym klipie, który ma go zakończyć, na tej samej kości

Oba zapisują ten sam slot klucza, więc wygrywa ten, który odpali później. Miecz świetlny, który zapala się przy każdym wejściu w umiejętność i chowa na każdym klipie wyjścia, nie potrzebuje żadnych numerów klatek. Nie rozjedzie się też, gdy gracz przerwie umiejętność w połowie.

Wpisuj konkretne klatki tylko tam, gdzie czas naprawdę dotyczy jednego klipu. Animacja śmierci, która rozwala maszynę część po części, to właśnie miejsce na ręcznie dobrane klatki na jedenastu różnych kościach.

Jak czysto zabić pętlę

Przy zapętlonym efekcie na umiejętności, którą da się przerwać, zadeklaruj ten sam klucz jeszcze raz na każdym klipie wyjścia, razem z mEndFrame. Pętla urwie się zawsze w tym samym momencie wyjścia, niezależnie od tego, który wariant akurat się odtworzy.

Dźwięki

SoundEventData {
    mSoundName: string = "Play_sfx_Poppy_Taunt3D_buffactivate"
    mStartFrame: f32 = 20
    mIsLoop: bool = false
}

mSoundName to dosłowna nazwa eventu Wwise. Odpalasz event, który już istnieje, nie tworzysz nowego.

System partikli bez partikli jako nośnik dźwięku

Najczystszy trik w tym temacie. VfxSystemDefinitionData bez żadnych emitterów, niosący tylko pole z dźwiękiem:

"R_Channel_Sound" = VfxSystemDefinitionData {
    ParticleName: string = "R_Channel_Sound"
    ParticlePath: string = "R_Channel_Sound"
    SoundOnCreateDefault: string = "Play_sfx_Poppy_PoppyR_fullcharge"
}

Zespawnuj go wszędzie tam, gdzie da się zespawnować partikla, a dostaniesz dźwięk bez ruszania skryptów umiejętności. To samo pole przyjmuje event Stop_, żeby zakończyć pętlę, a SoundPersistentDefault obsługuje dźwięki zapętlone.

Inne typy eventów

SubmeshVisibilityEventData pokazuje i ukrywa części mesha. Ma własną stronę, bo cała zmiana broni opiera się właśnie na nim.

JointSnapEventData przepina kość pod inną kość na wybrany zakres klatek. Tak broń zmienia rękę w trakcie zamachu.

FaceCamera obraca model przodem do kamery na czas klipu:

"FaceCamera" = 0xd7a6b107 {}

Opcjonalnie przyjmuje BlendInTime i BlendOutTime, żeby sterować obrotem. Potrzebujesz tylko tego jednego eventu, nie kopiuj całego bloku dookoła.

Daj efektom własne kości

Nie podpinaj efektu kroku pod stopę. Dodaj do szkieletu osobne kości specjalnie do tego celu, nazwij je po tym, co robią, i doczep efekty do nich. Rig z kośćmi VFX_Step1, VFX_Step2 i VFX_Dance daje ci stabilne kotwice, które nie dziedziczą tego, co animacja wyprawia z kończyną.

Dopisuj nowe kości na koniec szkieletu, nigdy w środek, bo popsujesz każdą maskę animacji tego bohatera.

Resztki zwykle nie szkodzą

Jeśli podmienisz mesh bohatera, jego oryginalne klipy dalej będą miały eventy wskazujące na submeshe i efekty, których już nie ma. Takie eventy po prostu nic nie robią. Posprzątanie ich jest schludne, ale wydane mody na co dzień zostawiają je w spokoju i nic złego się nie dzieje.

Poradnik autorstwa Kaizen